Ölümü takiben ilk yedi dakikada beyin tüm yaşadıklarını bir film makarası gibi geri sarar. Şuur altında ruhun etkisini bertaraf edemediği travmalar varsa film oralarda kopar ve ruh yaşadığını sanarak bunlarla boğuşur. Nihayet sonunda bağnaz olmayan ruhlar
kendi seviyesinde kaldırılır ve bir yere alınır.
1. Ruh burada başarılı olmuş ve enerjisi yüksek saf bir ruh ise Tanrı katına alınır.
2. Ruh eğer enerjisi düşük ama iyi bir ruh ise, çevresine hiç zarar vermemişse eğitime alınır ve tekrar dünyada bedenlenme şansı verilmesini bekler.
3. Şayet ruh hem düşük enerjili hemde kötü, etrafına zarardan başka bir katkısı olmayan birisi ise tüm verdiği ızdıraplar azap olarak kendisine bire bir yaşatılır. Bu ilahi adalet gereğidir. Azap safhasından sonra bu ruhlar tekrar kabirlerine sokulur ve hafızaları da silinir. Bunlardan arta kalan enerjiler bir daha gün yüzüne yayılamaz. Kötü enerjiler haline geldikleri için toprak altı enerjileri olarak kalırlar. İnsan olma vasıfları kalmamış düşük karanlık enerji kırıntılarıdır artık bunlar.
Halbuki Tanrı tüm insanlara saf temiz enerjiler verir. Tanrı temiz bir su kaynağı gibidir. Ama bu temiz enerjileri kirletenler yok olur. Hüküm kesindir.
Buluğ çağına gelmeden vefat eden yada öldürülen küçük çocuklar direk olarak Tanrıya çıkar ve yeniden bedenlenme şansı verilir.
Yeşua.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder